شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دوستی‌های ناپایدار و ظاهری می‌پردازد. شاعر به تشبیهی اشاره می‌کند که برخی افراد مانند مگس‌هایی هستند که دور شیرینی جمع می‌شوند و تا زمانی که منفعتی از دوستی به دست می‌آورند، در کنار می‌مانند. اما وقتی که اوضاع تغییر کند و شرایط به ضرر آن‌ها شود، به راحتی از کنار شخص فاصله می‌گیرند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که این نوع دوستی‌ها، معرفت و پنداری واقعی ندارند و تنها به دنبال منفعت خود هستند. در نهایت، تأکید می‌شود که در زمان خوشی و کامیابی، افراد مختلف از هر سو به سراغ فرد موفق می‌آیند، اما در سختی‌ها، تنها افرادی که واقعاً Loyal هستند می‌مانند.
این دغل دوستان که می‌بینیمگسان‌اند دور شیرینی
هوش مصنوعی: دوستان نیرنگباز مانند مگس‌هایی هستند که دور شیرینی میچرخند.
تا حُطامی که هست می‌نوشندهمچو زنبور بر تو می‌جوشند
هوش مصنوعی: تا زمانی که حیات و زندگی ادامه دارد، مانند زنبورها به تو توجه میکنند و بر سر تو میچرخند.
باز وقتی که ده خراب شودکیسه چون کاسهٔ رباب شود
هوش مصنوعی: وقتی که سرزمین و محیط زندگی خراب و ویران شود، وضعیت مردم و معیشتشان هم به همان اندازه بد و نابسامان خواهد شد، به گونهای که مانند کاسهای خالی و بیفایده خواهد بود.
ترک صحبت کنند و دلداریمعرفت خود نبود پنداری
هوش مصنوعی: برای دلدار شدن و صحبت کردن درباره عشق و محبت، گویی آگاهی و شناخت کافی وجود ندارد و این تصور نادرستی است.
بار دیگر که بخت باز آیدکامرانی ز در فراز آید
هوش مصنوعی: وقتی که بار دیگر شانس به انسان روی آورد، خوشبختی و موفقیت از در وارد می‌شود.
دوغبایی بپز که از چپ و راستدر وی افتند چون مگس در ماست
هوش مصنوعی: دوغی بپز که از دو طرف به آن حمله کنند، درست مانند اینکه مگسها به ماست مینشینند.
راست خواهی سگان بازارندکاستخوان از تو دوستر دارند
هوش مصنوعی: اگر راست را بخواهی، سگان بازار هستند که به استخوان تو بیشتر اهمیت میدهند.