شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این اشاره به فضیلتها و زیباییهای انسانی، شاعر به انتخاب و برگزیده شدن آدم از میان دیگران میپردازد. او به تصویر یک گل زیبا اشاره دارد که از باغ اهل بهشت برگزیده شده است. حلقهای از عبادت و لباسی از عشق بر دوش اوست. شاعر به او توصیه میکند که از آلودگیها و پیروی از دیوها دوری کند و به مقام والای خود توجه کند، زیرا افرادی که پایینتر از او هستند، به پایینترین سطح وجود (اسفل السافلین) تعلق دارند. این متن در واقع تلاشی است برای یادآوری ارزشهای انسانی و دوری از وسوسههای شیطانی.
برگزیدندت ای گل خرماز گلستان اصطفی آدم
هوش مصنوعی: ای گل خوشبو و شاداب، تو را از میان گلهای بهشتی آدم انتخاب کردهاند.
حلقهای از عبادی اندر گوشخلعتی از یحبهم بر دوش
هوش مصنوعی: گوشهای از عبادت در گوش و لباسی که نشان عشق به محبوب را بر دوش دارد.
دامن این قباه بالاییتا به خاشاک در نیالایی
هوش مصنوعی: دامن این زن زیبا به هیچ چیز ناچیز و بیارزش آلوده نمیشود.
ای پریروی احسنالتقویمحذر از اتباع دیو رجیم
هوش مصنوعی: ای زیبای خوشخلق، مراقب باش که از پی دیو راندهشده نروی.
کادمی کو نه در مقام خودستاسفلالسافلین دیو و ددست
هوش مصنوعی: کسی که به مقام والا نرسیده، در پایینترین وضعیتها به سر میبرد و مانند دیوانهها و وحشیها میماند.