حکایت شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: یکی از بزرگان درباره عابدی که دیگران به او طعنه زده‌اند، گفت که در ظاهر او عیبی نمی‌بیند و از باطن او هم اطلاعی ندارد. او تأکید می‌کند که هر کسی را که نشان پارسایی و نیکوکاری دارد، نباید قضاوت کرد، چون نمی‌دانیم در درون او چه می‌گذرد. در واقع، قضاوت درباره باطن افراد به ما مربوط نیست.
یکی از بزرگان گفت پارسایی را: چه گویی در حقِ فلان عابد که دیگران در حقِ وی به طعنه سخن‌ها گفته‌اند؟
هوش مصنوعی: یکی از افراد بزرگ به یک پارسا گفت: درباره فلان عابد چه نظری داری، در حالی که دیگران درباره او حرفهای کنایهآمیز زده‌اند؟
گفت: بر ظاهرش عیب نمی‌بینم و در باطنش غیب نمی‌دانم.
در بیرونش نقصی نمی‌بینم و از راز درونش آگاه نیستم.
هر که را، جامه پارسا، بینیپارسا دان و نیک‌مرد انگار
هر کس را در کسوت زاهدان دیدی، پرهیزگار و نکوکار بشمار،
ور ندانی که در نهانش چیستمحتسِب را درونِ خانه چه کار؟
هرچند از باطن وی آگاه نباشی. زیرا پاسبانِ شرع را به درونِ خانهٔ کسان کار نیست و هرگز به جستجوی فسقِ پنهان نمیپردازد.