حکایت شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این متن، یکی از صالحان خواب می‌بیند که پادشاهی در بهشت و پارسایی در دوزخ است. او از علت وضعیت این افراد می‌پرسد و می‌فهمد که پادشاه به خاطر ارادت درویشان به بهشت رفته و پارسا به دلیل نزدیکی به پادشاهان دوزخی شده است. در نهایت، به اهمیت نیک‌کرداری و دوری از اعمال ناپسند تاکید می‌شود و بیان می‌شود که نیازی به ظواهر و کلاهی مخصوص نیست، بلکه باید به سیرت و درویش‌صفتی توجه کرد.
یکی از جملهٔ صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسایی در دوزخ.
هوش مصنوعی: یکی از افراد نیکوکار در خواب خود پادشاهی را در بهشت و فردی پارسا را در دوزخ مشاهده کرد.
پرسید که موجبِ درجاتِ این چیست و سبب دَرَکاتِ آن؟ که مردم به خلاف این معتقد بودند.
هوش مصنوعی: او پرسید که چه چیزی باعث درجات مختلف آن می‌شود و چه چیزی سبب پایینتر بودن آن است؟ زیرا مردم به صورت متفاوتی به این موضوع اعتقاد داشتند.
ندا آمد که این پادشه به ارادتِ درویشان به بهشت اندر است و این پارسا به تقرّبِ پادشاهان در دوزخ.
هوش مصنوعی: صدایی به گوش رسید که میگفت این پادشاه به خاطر عشق و ارادت درویشان به بهشت رفته است و این پارسا به خاطر نزدیکی و ارتباط با پادشاهان به دوزخ افتاده است.
دَلْقت به چه کار آید و مِسْحیّ و مُرَقَّع خود را ز عمل‌هایِ نکوهیده بری دار
پشمینهٔ صوفیان و کفش ویژهٔ صالحان و خرقه تو را سودی نمیدهد؛ بکوش تا از زشتکاری خود را دور سازی.
حاجت به کلاهِ بَرَکی داشتنت نیست درویش‌صفت باش و کلاهِ تَتَری دار
به کلاهِ پشمینِ خشن بر سر نهادن نیازی نیست، کلاهِ مغولی بر سر نِه ولی به سیرتِ درویشانْ صافیدرون باش.