حکایت شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: یکی از علمای بزرگ در مورد نان وقف پرسیدند. او پاسخ داد که اگر نان به خاطر جمع شدن مردم تهیه شود، حلال است، اما اگر مردم تنها برای نان جمع شوند، این کار حرام است. نان باید برای عبادت و در کنار آن گرفته شود، در حالی که افراد با دل‌های روشن هدفشان نباید تنها نان باشد.
یکی را از علمایِ راسخ پرسیدند: چه گویی در نانِ وقف؟
معنی «چه گویی در نانِ وقف؟»: عقیدهٔ تو در گرفتن مرسوم (مقرری) از مال وقف چیست؟
گفت: اگر نان از بهرِ جمعیّتِ خاطر می‌ستاند، حلال است و اگر جمع از بهرِ نان می‌نشیند، حرام.
گفت: اگر نانخورش (روزانه، مرسوم) از مال وقف میگیرد تا فراغ دلی در عبادت به دست آورد، رواست و اگر تنها برای یافتن نان و سیر کردن شکم در گوشهای به انتظار می‌نشیند، نارواست.
نان از برایِ کنجِ عبادت گرفته‌اندصاحبدلان، نه کنجِ عبادت برای نان
عارفانِ بینادل برای داشتن نیروی عبادت در زاویه (عبادتگاه) نانی تناول میکنند، نه آنکه گوشهنشینی را برای یافتن پاره نانی برگزینند.