غزل شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و وفاداری شاعر به محبوبش می‌پردازد. شاعر علی‌رغم اسیری که در عشق دارد، خود را آزاد می‌داند. او با اشاره به غم‌های جهان، خوشحالی‌اش از دیدار معشوق را برتر می‌داند و می‌گوید که جانش را در طلب محبوب می‌دهد. شاعر به وفاداری‌اش نسبت به محبوب تاکید می‌کند و می‌گوید که تا وقتی یاد محبوب در ذهنش هست، به کس دیگری وفا نخواهد کرد. او به ناامیدی از وضعیت خود و فشاری که زمان بر او می‌آورد، اشاره کرده و به عشق و محبت وطنش نیز اشاره می‌کند. در نهایت، او از درد دوری از محبوب و وطنش ابراز نگرانی می‌کند.
من از آن روز که در بند توام آزادمپادشاهم که به دست تو اسیر افتادم
هوش مصنوعی: من از زمانی که به تو وابسته شدم احساس آزادی دارم. هرچند در ظاهر زیر سلطهام، اما در واقع خود را در مقام یک پادشاه میبینم.
همه غم‌های جهان هیچ اثر می‌نکنددر من از بس که به دیدار عزیزت شادم
هوش مصنوعی: غمها و مشکلات دنیا هیچ تأثیری بر من ندارند، چرا که دیدن عزیزت برایم آنقدر شادیبخش است که همه چیز را فراموش میکنم.
خرم آن روز که جان می‌رود اندر طلبتتا بیایند عزیزان به مبارک بادم
مبارک و خوش باد آن روزی که من از سر خواستن تو جان بدهم ، که همه عزیزان و دوستانم به تبریک این جان دادن بیایند .
من که در هیچ مقامی نزدم خیمهٔ انسپیش تو رخت بیَفکندم و دل بنهادم
هوش مصنوعی: من در هیچ جایگاهی نه مکانی دارم و نه رفاقتی، اما در کنار تو زندگیام را با دل و جان به تو سپردهام و همه چیزم را فدای این ارتباط کردهام.
دانی از دولت وصلت چه طلب دارم؟ هیچیاد تو مصلحت خویش ببرد از یادم
هوش مصنوعی: من از خوشبختی وصال تو چه میخواهم، هیچچیز جز یاد تو که خود را از یادم میبرد.
به وفای تو کز آن روز که دلبند منیدل نبستم به وفای کس و در نگشادم
AI: از زمانی که به تو دل بستهام، نمیتوانم به کسی دیگر وفادار باشم و درهایی را که به روی دیگران باز کنم، نمیتوانم ببندم. (تصحیح AI: از زمانی که به تو دل بستهام، نمیتوانم به کسی دیگر وفادار باشم و دری را به روی دیگری باز کنم.)
تا خیال قد و بالای تو در فکر من استگر خلایق همه سروند چو سرو آزادم
هوش مصنوعی: تا زمانی که تصویر قامت و زیبایی تو در ذهن من وجود دارد، حتی اگر دیگران همچون درختان سروی راست و بلند شوند، من همچنان آزاد و بیپروا هستم.
به سخن راست نیاید که چه شیرین‌سخنیوین عجب‌تر که تو شیرینی و من فرهادم
هوش مصنوعی: سخن راست این است که هرچقدر کلامی خوشایند و شیرین باشد، مهمتر از آن این است که تو خود شیرین و خوشطبعی و من تنها فردی عادی هستم.
دستگاهی نه که در پای تو ریزم چون خاکحاصل آن است که چون طبل تهی پُربادم
هوش مصنوعی: من خود را مانند خاک در پای تو قرار میدهم، چرا که نتیجهام مانند طبل توخالی است که فقط باد در آن میوزد.
می‌نماید که جفای فلک از دامن مندست کوته نکند تا نکند بنیادم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که بیعدالتی روزگار به راحتی از من فاصله نمیگیرد تا اینکه باعث نابودی من شود.
ظاهر آن است که با سابقهٔ حکم ازلجهد سودی نکند تن به قضا در دادم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تلاش کردن به تغییر سرنوشت که از ابتدا مقدر شده، فایدهای ندارد.
ور تحمل نکنم جور زمان را چه کنم؟داوری نیست که از وی بستاند دادم
هوش مصنوعی: اگر نتوانم سختیهای زمانه را تحمل کنم، چه کار میتوانم بکنم؟ هیچ داوری وجود ندارد که از او حق خود را بخواهم.
دلم از صحبت شیراز به کلی بگرفتوقت آن است که پرسی خبر از بغدادم
هوش مصنوعی: دلم از گفتوگو درباره شیراز به شدت ناراحت و غمگین شده است. حالا وقت آن رسیده که از خبر بغداد بپرسم.
هیچ شک نیست که فریاد من آن جا برسدعجب ار صاحب دیوان نرسد فریادم
هوش مصنوعی: هیچ تردیدی وجود ندارد که فریادم به مقصد میرسد؛ چه جای تعجب است اگر کسی که مسوولیت دارد صدای مرا نشنود.
سعدیا حب وطن گر چه حدیثی‌ست صحیحنتوان مُرد به سختی که من این جا زادم
AI تصحیحشده: ای سعدی، عشق به میهن هرچند سخن درست و حقیقتی است، اما نمیتوانم در این شرایط سختی (چون) که در اینجا به دنیا آمدهام، به راحتی از (جان) بگذرم.