غزل شمارهٔ ۵۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوقه می‌پردازد که به نوعی فرشته یا پری است. شاعر به ویژگی‌های او اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هرچند او به سرعت می‌رود، اما اثرش در دل باقی می‌ماند. شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید و به شدت تحت تأثیر عشقش قرار دارد. او امیدوار است که روزی معشوقه‌اش در میان مردم ظاهر شود تا دیگران نیز زیبایی او را ببینند. در نهایت، سعدی از شدت اشتیاق و عشقش به این معشوقه می‌سوزد و به شیرینی او اشاره می‌کند که از حد فراتر رفته است.
سرو بستانی تو یا مه یا پرییا ملک یا دفتر صورتگری
هوش مصنوعی: تو مانند درخت سرو در باغ یا مانند ماه، یا پری، یا فرشته، یا تصویری از یک نقاشی هستی.
رفتنی داری و سحری می‌کنیکاندر آن عاجز بماند سامری
تصحیح AI: تو در حال رفتن هستی و «افسون میکنی». کارهایی انجام میدهی که باعث میشود سامری در آنجا ناتوان بماند. / سامری: غزل32 بیت2
هر که یک بارش گذشتی در نظردر دلش صد بار دیگر بگذری
هوش مصنوعی: هر کسی که یک بار بر او بگذری، در دلش احساس می‌کند که بارها و بارها تو را در ذهن خود می‌بیند.
می‌روی و اندر پیت دل می‌رودباز می‌آیی و جان می‌پروری
هوش مصنوعی: تو می‌روی و دل من در غم تو می‌سوزد، سپس وقتی برمیگردی، جانم دوباره زنده میشود و شاداب میگردد.
گر تو شاهد با میان آیی چو شمعمبلغی پروانه‌ها گرد آوری
هوش مصنوعی: اگر تو به میانه بیایی، مانند شمعی که پروانه‌ها را دور خود جمع می‌کند، بسیاری را جذب خواهی کرد.
چند خواهی روی پنهان داشتنپرده می‌پوشی و بر ما می‌دری
هوش مصنوعی: چند بار میخواهی چهرهات را پنهان کنی؟ با پوشاندن پرده، تنها خود را فریب میدهی و در واقع رویت را به ما نشان میدهی.
روزی آخر در میان مردم آیتا ببیند هر که می‌بیند پری
هوش مصنوعی: روزی خواهی آمد و در میان مردم ظاهر خواهی شد تا هر کسی که تو را ببیند، زیبایی و جذابیت تو را مشاهده کند.
آفتاب از منظر افتد در رواقچون تو را بیند بدین خوش‌منظری
هوش مصنوعی: وقتی آفتاب به سمت پایین میآید و در فضای دلنشینی قرار میگیرد، چون تو را با این زیباییات می‌بیند، به تماشای تو مشغول میشود.
جان و خاطر با تو دارم روز و شبنقش بر دل نام بر انگشتری
هوش مصنوعی: من در هر روز و شب، تمام وجودم و احساسم را به تو تقدیم کردهام و عشق تو بر دل من نقش بسته و نام تو بر انگشتری که به دست دارم حک شده است.
سعدی از گرمی بخواهد سوختنبس که تو شیرینی از حد می‌بری
هوش مصنوعی: سعدی از شدت احساسات و عشق می‌سوزد، چون تو بهقدری لذتبخش و شیرینی که او را از حد معمول فراتر میبرد.