غزل شمارهٔ ۶۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به بهار و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر به تجلی روح طبیعت در این فصل اشاره می‌کند و از شادی و طراوتی که بهار به ارمغان می‌آورد سخن می‌گوید. او به سروی در بستان اشاره می‌کند و از زیبایی و جذابیت معشوق خود، که به مانند آهوست، سخن می‌گوید. شاعر از حسرت و حیرت خود در توصیف حسن معشوق می‌گوید و به درد جانکاهش اشاره می‌کند که تنها با وصال معشوق برطرف می‌شود. در انتها، از طبیب می‌خواهد که به خاطر دردش، داستان را کوتاه کند زیرا راهی برای درمان جز صبر نمی‌بیند.
بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانیبه غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و این فصل زیبا باعث می‌شود که هر لحظه دل آدمی به باغی شاداب پرواز کند. در این زمان، هر پرندهای با نوای دلنوازش به رقص و آواز می‌پردازد.
دم عیسیست پنداری نسیم باد نوروزیکه خاک مرده باز آید در او روحی و ریحانی
هوش مصنوعی: گویی نسیم خوش نوروزی به دم عیسی دمیده شده است که باعث می‌شود خاک مرده جان دوباره بگیرد و زندگی و عطر تازهای به خود بگیرد.
به جولان و خرامیدن در آمد سرو بستانیتو نیز ای سرو روحانی بکن یک بار جولانی
هوش مصنوعی: سرو زیبای باغ به رقص و تماشای خود پرداخته است. تو هم ای سرو روحانی، یک بار به خودت اجازه بده که در این فرایند رقص و جلوهگری شرکت کنی.
به هر کویی پری رویی به چوگان می‌زند گوییتو خود گوی زنخ داری بساز از زلف چوگانی
هوش مصنوعی: در هر کوچه و خیابانی، دختری زیبا مانند پری به بازی چوگان مشغول است، گویی تو هم مانند او زیبایی خاصی داری که میتوانی با زلفهای خود چوگان بسازی.
به چندین حیلت و حکمت که گوی از همگنان بردمبه چوگانم نمی‌افتد چنین گوی زنخدانی
هوش مصنوعی: با ترفندها و هوش زیادی که دارم، هرگز نمیتوانم مانند این دختر زیبا و پرجذبه، برنده شوم.
بیار ای باغبان سروی به بالای دلاراممکه باری من ندیدستم چنین گل در گلستانی
هوش مصنوعی: ای باغبان، سروی زیبا و دلانگیز برای من بیاور، چون تا به حال چنین گلی در باغ ندیدهام.
تو آهو چشم نگذاری مرا از دست تا آن گهکه همچون آهو از دستت نهم سر در بیابانی
هوش مصنوعی: تو همچون آهویی هستی که نمیگذاری مرا از دست بگذاری. تا زمانی که من نیز مانند تو از دست تو فرار کنم و به بیابانی بروم.
کمال حسن رویت را صفت کردن نمی‌دانمکه حیران باز می‌مانم چه داند گفت حیرانی
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم چگونه میتوانم زیبایی تمامنشدنی چهرهات را توصیف کنم، زیرا وقتی به آن فکر میکنم، به شدت متحیر و سرگشته میشوم. کسی که در حیرت است، نمیتواند چیزی بگوید.
وصال توست اگر دل را مرادی هست و مطلوبیکنار توست اگر غم را کناری هست و پایانی
هوش مصنوعی: اگر دل امیدی دارد، به وصال توست و اگر غمی در کار است، کنار تو به پایان میرسد.
طبیب از من به جان آمد که سعدی قصه کوته کنکه دردت را نمی‌دانم برون از صبر درمانی
هوش مصنوعی: پزشک از من به ستوه آمده که سعدی، داستان را کوتاه کن زیرا نمی‌دانم چگونه باید دردت را درمان کنم و به جز صبر، راه دیگری وجود ندارد.