شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و جنون ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر به بررسی افکار و عواطف خود در پی عشق می‌پردازد و تاکید می‌کند که هر چیزی جز عشق و جنون در درون او بی‌معناست. او به تضادهای عمیق در عشق اشاره می‌کند، از جمله درد و شادی، و بیان می‌کند که هیچ چیز جز عشق نمی‌تواند او را خوشحال کند. در واقع، شاعر عاشق است و این عشق را همزمان دردناک و زیبا می‌بیند.
منم که نور خرد در چراغ من غلط استبجز هوای جنون در دماغ من غلط است
هوش مصنوعی: من فردی هستم که روشنگری و خردمندیام در وجودم وجود دارد، اما آنچه در فکر و ذهن من جریان دارد، تنها حالتی از جنون و دیوانگی است.
سرود مرغ من الماس بر جگر پاشدترانه‌سنجی بلبل به زاغ من غلط است
هوش مصنوعی: پرندهای به زیبایی و درخشش الماس بر روی قلب من نشسته است و آواز بلبل که برای زاغ (پرندهای دیگر) خوانده میشود، برای من نادرست و بیمفهوم است.
نگه ز دیدن آن، ریش گردد ای همدمبرو که دیده گشودن به داغ من غلط است
هوش مصنوعی: به دلیل دیدن آن شخص، دل همدمم به درد میآید. برو، زیرا این که به خاطر درد من، چشم باز کنید، اشتباه است.
تمام، خون دل است و فشرده الماسنبرده پی لب من، یا ایاغ من غلط است
هوش مصنوعی: تمام احساسات عمیق و تلخی که در دل دارم مثل الماس فشرده شدهاند، اما به خاطر لبانم، هیچ چیزی از این معانی به درستی منتقل نمیشود و این موضوع اشتباه است.
نشان پا طلبد خصر و من به وادی عشقبه دیده می‌سپرم ره، سراغ من غلط است
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که عشق واقعی نیازی به دنبال کردن نشانهها ندارد. من با چشم دل و با محبت وارد دنیای عشق میشوم و نیازی به راهنماییهای خارجی نیست. بنابراین، هرگونه جستجو برای نشانههای مادی یا ظاهری در این مسیر نادرست است.
تمام شعله شوای طایر حرم، زنهاربه بال و پر هوس گشتِ باغ من غلط است
هوش مصنوعی: تمام شعلههای حرم، ایمنی داشته باشید که بال و پر آرزوهایم برای گشت و گذار در باغ من، نادرست است.
طبیب گو مده آزار خود، که چون قدسیاسیر گشته عشقم، فراغ من غلط است
هوش مصنوعی: ای پزشک، مرا آزار نده، زیرا عشق من به قدس (عالم معنی) همانند قیدی است که مرا محصور کرده است و نمیتوانم در آرامش باشم.