شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به فلسفه زندگی و ارزش‌های معنوی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در زندگی چیزی ارزشمندتر از دانش و خرد وجود ندارد و همۀ چیزها در کلام و سخن خلاصه می‌شود. او همچنین به شکست‌ها و ناامیدی‌های دیگران اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید زندگی را به هوس‌های زودگذر فروخت، چرا که ارزش واقعی وجود انسان قابل قیاس با چیزهای مادی نیست. در نهایت، شاعر از فلک می‌خواهد تا نشان دهد که در این دنیا حقیقت و هنر واقعی کجاست و از وجود اشیاء بی‌ارزش و مشغولات بی‌فایده حذر کند.
هرچند در میانه اخوان تمیز نیستداند خرد که مصر سخن بی عزیز نیست
هوش مصنوعی: هرچند در میان دوستان درک و تفاهم کامل وجود ندارد، اما عقل و خرد میدانند که سخن بیمعنی ارزش ندارد.
سررشته سخن همه چیز آورد به دستچون بنگری برون ز سخن هیچ چیز نیست
هوش مصنوعی: هر موضوع و نکتهای را میتوان با کلام بیان کرد و همه چیز را میتوان از طریق صحبت به تصویر کشید، اما اگر از سخن فاصله بگیریم، در واقع هیچ چیز واقعی وجود ندارد.
آگه ز حال سوختگانت که می‌کند؟شمع از میانه رفته و پروانه نیز نیست
هوش مصنوعی: اگر کسی از حال دل سوختهات باخبر باشد، چه تاثیری دارد؟ چرا که شمع سوخته و پروانه هم که در کنار آن باشد، نیست.
نقد حیات خود به هوس می‌دهی ز دستورنه بهای کون و مکان یک پشیز نیست
هوش مصنوعی: زندگیات را برای آرزوها و خواستههای زودگذر میفروشی، در حالی که اگر این کار را نمیکردی، ارزش وجود و جهان به اندازه یک سکه هم نمیارزد.
اوراق ساده تا بود و کلک عنبرینزنهار غم مخور که غلام و کنیز نیست
هوش مصنوعی: هرچند که زندگی ساده و بیپیرایه است و لذتهای خوشبو و دلچسبی در آن وجود دارد، اما نگذار غم و اندوه تو را بگیرد، زیرا در این دنیا هر کسی وارث خوشبختی یا بدبختی دیگری نیست.
بنمای ای فلک که درین بوستان‌سرایدر غورگی کدام هنرور مویز نیست
هوش مصنوعی: ای آسمان، نشان بده که در این باغ سرسبز، هنرمندانی که بتوانند درخشش و زیبایی مویز (انگور خشک) را به نمایش بگذارند، چه کسی نیست.