شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عشق و حسادت اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه عشق باعث لال شدن او شده و او را از گفتوگوها دور کرده، نشان میدهد که عشق او را چنان مشغول کرده که از دیگران غافل شده است. او همچنین به تضادهای زندگی و اینکه چگونه افت و خیزهای زندگی باعث بروز احساسات مختلف میشوند، اشاره میکند. در نهایت، او به یادآوری مسائلی از گذشته میپردازد و اشاره میکند که عشق در هر حالتی او را به گونهای تحت تأثیر قرار داده و زندگیاش را تغییر داده است.
رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کردعشقم از گفت و شنود خلق فارغبال کرد
هوش مصنوعی: نام او باعث شد که زبانم از غصه و غیرت خاموش شود و عشق من، از گفتمان و شنیدن حرفهای دیگران آزاد و رها شد.
سرفرازیهای گردون از تنزلهای ماستپستی ما، نام دشمن را بلند اقبال کرد
هوش مصنوعی: سرافرازیهای آسمان به خاطر پایین آمدن ماست؛ پستی و ضعف ما، سبب شده که دشمن به ترقی و نامآوری برسد.
ناله شوریدگان شور آورد، چون عندلیبخود پریشان بود گل را همپریشان حال کرد
هوش مصنوعی: ناله و گریهی دلشکستگان شور و هیجان ایجاد کرد، زیرا وقتی بلبل خود در حال پریشانی بود، گل هم تحت تأثیر آن پریشان و بیتاب شد.
{بیاض}از برای امتحان، اول مرا پامال کرد
هوش مصنوعی: سفیدی از من خواست تا ابتدا مرا زیر پا بگذارد و آزمایش کند.
من که زیر لب بر افلاطون تمسخر میزدمعشق طفلی آخرم بازیچه اطفال کرد
هوش مصنوعی: من که به افلاطون با کنایه و تمسخر نگاه میکردم، حالا عشق مانند یک بازی کوچک در دستان کودکانهام قرار گرفته است.