شمارهٔ ۳۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و عاشقانه‌ای می‌پردازد که شاعر در مورد محبوبش دارد. او احساس می‌کند اگر اشکش از چاک سینه‌اش بریزد، نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد. عقلش نمی‌تواند به او اجازه دهد که به دیوانه‌ای در ویرانه بپردازد. او به زیبایی محبوبش غبطه می‌خورد و بیان می‌کند که چطور می‌خواهد کمربند زلف او را بزند. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که هر چیز غیرممکنی برای به دست آوردن عشق محبوبش ممکن است و می‌خواهد با تمام توانش بر دردهای عاشقی غلبه کند. او به عشق و زیبایی محبوبش به شیوه‌ای عمیق و شاعرانه اشاره می‌کند و حالت‌های مختلف عشق و درد را توصیف می‌کند.
ز چاک سینه اشکم سر کند گر چشم تر بندمچه عقل است این که بر دیوانه در ویرانه در بندم
هوش مصنوعی: اگر از درد دلش گریه کنم، چه جای عقل و تدبیر است اگر بخواهم چشمهایم را خشک نگه دارم و خود را در بند یک دیوانه بگذارم؟
نپنداری ندارد رشک بر هم مو به موی اوشود زلفش پریشان، دل چو بر موی کمر بندم
هوش مصنوعی: نپنداری که کسی به او حسادت میورزد، وقتی موهایش به هم میریزد و زلفش آشفته میشود، دل من چگونه به موهای کمرش بستگی پیدا می‌کند.
ببندد کاشکی بند نقابش، گو بمیرم منز دستم چون نمی‌آید که خلقی را نظر بندم
هوش مصنوعی: ای کاش نقاب چهرهاش را ببندد تا من بتوانم از دست خودم راحت شوم؛ چرا که هیچکس را نمیبینم که به او نگاه کنم.
چو دانم پر نخواهد زد به کویش گر ملک گرددچرا مکتوب خود بر بال مرغ نامه‌بر بندم؟
هوش مصنوعی: اگر میدانم که پرواز به سمت تو ممکن نیست، حتی اگر دنیا به من امکان پرواز دهد، چرا باید نامهام را بر پای مرغی که پیامرسان است ببندم؟
نیفتد کاش دست کشتگان از کار، تا من همبه دست خویشتن شاید به فتراک تو سر بندم
هوش مصنوعی: نمیخواهم که دست جانباختگان از کار بیفتد، تا من نیز به دست خودم شاید بتوانم به دام تو بیفتم.
نمی‌خواهد مدد، پیکان زهرآلوده نازشپی لذت چرا الماس بر زخم جگر بندم؟
هوش مصنوعی: نمیخواهم از کسی کمک بگیرم؛ چرا باید برای لذت بردن از زیباییاش، زخم جگرم را با الماس بپوشانم؟
ز فیض ابر چشمم بشکند بازار طوبی راتوجه فی‌المثل گر بر نهال بی‌ثمر بندم
هوش مصنوعی: از نعمت اشک چشمم، بازار سود و خوشبختی را به هم میزنم؛ مثل اینکه اگر به درختی بی‌ثمر توجه کنم، آن را بارور میسازم.
منم سرو قدیم خویشتن قدسی، نیم مرغیکه هر روز آشیان تازه بر شاخ دگر بندم
هوش مصنوعی: من و قامت بلند خودم، مانند پرندهای هستم که هر روز درختی تازه برای nest کردن انتخاب میکنم.