شمارهٔ ۳۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شدت عشق و اشتیاق به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تنها به دیدن محبوب فکر می‌کند و تمامی افکارش را به او معطوف کرده است. دلش می‌خواهد در روز وصال، دمی به او نظر کند و احساساتش را بیان کند. اشعار نشان‌دهنده‌ی حسرت، عشق و درد ناشی از فراق است. شاعر از غم و رنجی که عشق برایش به دنبال دارد سخن می‌گوید و به صورت استعاری از شعله و خاکستر برای توصیف حال خود استفاده می‌کند. در نهایت، او با وجود ناامیدی همچنان به عشقش معتقد است و به تلاش برای بیان احساساتش ادامه می‌دهد.
کی به غیر از دیدنش اندیشه دیگر کنمچون نظر هرجا شوم گم، سر ز مژگان بر کنم
هوش مصنوعی: من به جز دیدن او به چیزی دیگر فکر نمیکنم، چون هر جا که میروم چشمم به اوست و از دنیای دیگر دور میشوم.
حال دل خاطرنشان او کنم روز وصالگر دهد نظاره‌ام فرصت که چشمی تر کنم
هوش مصنوعی: در روزی که به وصال او برسم، حال و احوال دلم را به او یادآوری میکنم، اگر فرصتی پیش آید تا او را ببینم و بتوانم چشمانم را پر از اشک کنم.
چون خیال عافیت بندم، بسوزم خویش راتا چو اخگر داغ را مرهم ز خاکستر کنم
هوش مصنوعی: زمانی که به فکر آرامش و راحتی میافتم، خودم را میسوزانم تا مثل خاکستر داغی باشم که بر روی زخمها مرهم مینهد.
شعله را گر سر فرود آید به جسم زار منمی‌توانم زین کف خاشاک، دودی بر کنم
هوش مصنوعی: اگر شعله بر سرم پایین بیفتد و به جسم ناتوانم برسد، من میتوانم از این خاکستر کوچک، دود بلند کنم.
از خیال غمزه‌ات، چون غنچه بر اوراق دلروز و شب مشق خراش سینه با نشتر کنم
هوش مصنوعی: هر روز و شب به خاطر زیبایی و فریبندگی چشمانت، دل مرا مانند غنچهای در حال شکفتن میبیند و من با درد در سینهام، احساساتم را روی کاغذ میآورم.
خوشدلم از ناامیدی، ورنه از تاثیر عشق{بیاض} تر کنم
هوش مصنوعی: از ناامیدی خوشحالم، وگرنه از تأثیر عشق میتوانستم دلم را پاکتر کنم.
سوختم قدسی و اشکم ماند برجا، تا به کیاین کف خون را نثار مشت خاکستر کنم
هوش مصنوعی: من در آتش عشق سوختم و اشکهایم هنوز بر زمین باقی مانده است. تا چه زمانی این خون را بر خاکستر بریزم؟