شمارهٔ ۳۹۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عشق و احوالات عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از آشنا شدن با درد عشق و غم‌های آن صحبت می‌کند و به تأثیر عمیق این عشق بر زندگی و روحش اشاره می‌کند. دلش در دامی از پریشانی گرفتار شده و در تعبیری زیبا می‌گوید که عشق او، او را به جنون نزدیک کرده است. شاعر به تداوم این غم اشاره دارد و می‌گوید که درمان‌ها هیچ فایده‌ای نداشته و حتی طبیب نیز از او ناامید شده است. او احساس می‌کند که دنیا به دشمنی علیه او تبدیل شده و خودش در درونش به عیب‌ها و احساسات منفی خود مشغول است. به‌طور کلی، این شعر بازتاب‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات عاشق و تجربیات او از عشق و درد آن است.
چو درد عشق تو کرد آشنای خویشتنمغمت چرا نخورد غم برای خویشتنم
هوش مصنوعی: وقتی درد عشق تو مرا با خودم آشنا کرد، چرا غم تو بر من چیره نشد و غم من برای خودم باقی ماند؟
دلم چه یافته در کوچه پریشانی؟که می‌برد همه عمر از قفای خویشتنم
هوش مصنوعی: دل من در کوچههای گیج و سردرگمی چه چیز جدیدی یافته است؟ که این حس و حال، همه عمر مرا از خودم دور می‌کند.
مرا کرشمه دیگر فریب داد ای گلبه رنگ و بو نرود دل ز جای خویشتنم
هوش مصنوعی: مرا زیبایی و جذابیت دیگری فریب داد، ای گل! با رنگ و عطر خودم را از جای خودم براند.
چو دل که قطره خون است و خون خورد دایمیکی شدم به غم و خود غذای خویشتنم
هوش مصنوعی: دل من همچون قطرهای از خون است که همیشه غم را میخورد و من به خاطر این غم، تنها غذای خود را همین احساسات تلخ قرار دادهام.
ز بس که کرد علاج و نداشت سود مراطبیب کرد خجل از دوای خویشتنم
هوش مصنوعی: به خاطر تمام درمانهایی که انجام داد، اما نتیجهای برای من نداشت، پزشک از داروی خودش شرمنده شد.
ز عشق، گرد جنون نیست بر جبین دلمکه کرد چشم خرد، توتیای خویشتنم
هوش مصنوعی: از محبت، هیچ نشانه دیوانگی بر پیشانی دلم نیست؛ زیرا چشمانت مرا به خود جذب کرده و به من بصیرت و روشنی عطا کردهاند.
به من ز دوستی‌ات شد جهان چنان دشمنکه در هراس ز بند قبای خویشتنم
هوش مصنوعی: دوستی تو برای من به حدی مشکلساز شده است که احساس میکنم دنیا به دشمنی شدید تبدیل شده و حتی از در بند بودن لباس خودم میترسم.
شده‌ست پی سپر راه عشق تا پایمبود چو نقش قدم، رخ به پای خویشتنم
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، هر جا که میروم، همچون نشانهای از خودم روی زمین باقی میگذارم و این نشاندهندهی وجود من است.
برای گشت چمن مضطرب نیم چو نسیمچو شعله رقص‌کنان در هوای خویشتنم
هوش مصنوعی: برای گشتن در چمن نگران و بیقرار هستم، مانند نسیمی که در هوا میرقصد و شعلهای که در آتش میچرخد، به دنبال پیدا کردن خودم هستم.
نیم به عیب کس از عیب خویشتن مشغولتمام خارم و مخصوص پای خویشتنم
هوش مصنوعی: نیمی از زمانم را صرف عیبجویی از دیگران کردهام، در حالی که تمام توجه و انرژیام باید معطوف به اصلاح عیبهای خودم باشد. من خود را در میان خاری میبینم که فقط به پای خودم مربوط است.