تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۵

از بدنامی چه باک بدنامان را؟کس چون شکند شکسته‌اندامان را؟
از شعله قهر، عاشقان را چه غم استاندیشه ز سوختن بود خامان را