شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که ارزش و بزرگی هر چیزی به میزان خود و جایگاهش بستگی دارد. همچنین اشاره دارد که عشق و جذابیت خورشید (عشق واقعی) قابل مقایسه با ماه نیست، زیرا ماه نمی‌تواند خورشید را به‌طور کامل جبران کند. در نهایت، زیبایی و روشنی عشق به اندازه کافی و به‌تنهایی کافی است.
کی قدر شود بلند هر کوته را؟در خور نبود شهی، گدای شه را
هوش مصنوعی: هر کسی به اندازهی خودش ارزش و مقام دارد. کسی که خود را کوچک و حقیر میبیند، نمی‌تواند به جایگاه بلند و والایی دست یابد. همچنین، اگر شاهی شایسته نباشد، برای او گدا و درویش به چه کار میآید؟
خورشیدی عشق گو مجو ماه دگرآخر نه بس است ماه‌بودن مه را؟
هوش مصنوعی: به عشق خود بیش از این نپرداز، زیرا پیداست که دیگر نیازی به ماهی نیست. آیا نه اینکه همان ماهی که هست، کافی نیست؟