شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که مانند آسمان نباید تنها به اشک ریختن اکتفا کنیم و باید از غم و ناراحتی خود خارج شویم. همچنین، تأکید می‌کند که از مسیر هدایت مردان خدا دور نشویم و از آنها بیاموزیم تا دل خود را تسلی دهیم. در واقع، این شعر ما را به یادگیری و حفظ ارتباط با خدا و دوستان صالح دعوت می‌کند.
بگذار چو آه، آسمان‌پویی راچون اشک مکن پیشه زمین‌شویی را
هوش مصنوعی: اجازه بده که آسمانپویان مانند اشک، در زمین‌شویی غم و ناراحتی نداشته باشند.
بیرون مرو از طریق مردان خداآموز ز حق‌یافته، دلجویی را
هوش مصنوعی: از جمع مردان خدا دور نشو و از آنها یاد بگیر که چگونه باید دل دیگران را شاد کرد و راه درست را از حقیقت آموخت.