شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ارزش و اهمیت مفهوم و معنای عمیق زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در آغاز (از ازل) گوهر نادری به نام معنی به وجود آمده است که مردم فقط ظاهر آن را می‌بینند و درکی از حقیقت آن ندارند. زمانی که خلقت صورت و معنی آغاز شد، مردم فقط شکل و ظاهر را پذیرفتند، مانند انعکاس در آیینه و آب که فقط ظاهر را نشان می‌دهند. این متن به عمق و باطن وجود انسان و زندگی اشاره دارد که غالباً نادیده گرفته می‌شود.
آمد ز ازل گوهر معنی کمیابآراسته ظاهران ندانند این باب
هوش مصنوعی: از آغاز وجود، جواهر معنایی بسیار نادر و باارزش آماده شده است، اما ظاهراً عدهای از مردم از این موضوع بیخبرند.
آن روز که خلق صورت و معنی شدکردند قبول صورت آیینه و آب
هوش مصنوعی: آن روزی که خداوند عالم و معنا را خلق کرد، مردم تصویر و مفهوم را پذیرفتند مانند اینکه تصویر در آینه یا در آب منعکس می‌شود.