شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش هنر و جایگاه والای آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که تنها حاصل از هنر واقعی، زندگی و ارزش‌های بالاست و در برابر آن، چیز دیگری ارزشمند نیست. همچنین به قدری می‌پردازد که اگر مانند درخت چنار به ارتفاع برسد، در نهایت تنها به خالی بودن دست‌ها توجه می‌شود و جوهر ذات او را نمی‌توان با چیز دیگری سنجید.
آن کز هنرش بلند گردد درجاتنقدی به کفش نیست به جز نقد حیات
هوش مصنوعی: کسی که به مدد هنرش، مقام و منزلتی بالا پیدا کند، تنها به دست آوردن پول و ثروت برای او کافی نیست؛ بلکه ارزش واقعی زندگی را درک میکند.
مانند چنار گر کشد سر به فلکجز دست تهی چه حاصل از جوهر ذات
هوش مصنوعی: اگر مانند درخت چنار سر به آسمان ببری، تنها با دست خالی چه چیزی از وجود خود به دست میآوری؟