تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۲۰

از بوی حسد هرکه دماغش فردسترشکش نبود، وگر بود بی‌دردست
رنگ حسد از روی دو رویان پیداستزان رو بن گوش گل رعنا زردست