شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و خوشحالی خود از اشک‌هایی که مانند سرشک (اشک گل لاله) هستند، اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که هر قطره اشک با دل او ارتباط عمیقی دارد. همچنین، او را به حالتی تشبیه می‌کند که اشکش کنار می‌خوابد و مانند فرزندی است که به آرامی استراحت می‌کند. در نهایت، او به تأثیر اشک بر دل و جگرش اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی خون بر جگر بسته شود، احساسی بسیار عمیق و دردناک دارد.
چشمم به سرشک لاله‌گون خرسندستگویی که به هر قطره دلم پیوندست
هوش مصنوعی: چشمم از دیدن اشکهای سرخ مانند لاله خوشحال است، انگار که هر یک از این قطرات با دل من ارتباطی دارد.
اشکم به کنار خفته چون فرزندستچون بسته شود خون، به جگر مانندست
هوش مصنوعی: اشک من در کنار، مانند فرزندی خوابیده است و وقتی خون به جگر میرسد، حالت دیگری پیدا می‌کند.