تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۵۶

در پیش تو دیوانه و فرزانه یکی‌ستقدر خزف و گوهر یکدانه یکی‌ست
چون آینه با روشنی دیده، چرادر چشم تو آشنا و بیگانه یکی‌ست؟