شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تنها با ترفند و حیله نمی‌توان به موفقیت رسید و برای کنترل و رام کردن زندگی (تسنین چرخ زندگی) مهارت و توانایی نیاز است. او همچنین به بی‌هنری انتقاد می‌کند و بر این باور است که نباید به آسمان (مقامات عالی) طعنه زد در حالی که خود فاقد توانایی هستیم. در نهایت، او به بیهودگی تلاش‌های بی‌ثمر در دست‌یابی به اهداف اشاره می‌کند.
گفتی که به جز حیله نباشد فن چرخیا رام به کس نمی‌شود توسن چرخ
هوش مصنوعی: گفتی که جز ترفند و حقه هیچ هنر و راهی برای گردش چرخ زمان وجود ندارد و هیچکس نمیتواند این توسن زمان را رام کند.
خود بی‌هنری، بر آسمان طعنه مزنبیهوده مبند گاو در خرمن چرخ
هوش مصنوعی: اگر خودت هنری نداری، بیجهت به آسمان کنایه نزن. مثل این است که گاوی بر خرمن غلات بچرخد و در کار دیگران دخالت کند.