تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۸۸

نزدیکان را گر چو چراغ افروزنددر بزم وصال و هم ملال اندوزند
پیراهن فانوس شود تیره ز دودهرچند که از برای نورش دوزند