شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناپایداری و بی‌اساسی هستی اشاره می‌کند و می‌گوید که عدم پیش از وجود، هیچ راهی ندارد. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که عدم پس از وجود، به اندازه‌ای موجب گفت‌وگو و بحث است که نیاز به توجه زیادی دارد. به عبارت دیگر، عدم و هستی به نوعی با یکدیگر در ارتباطند و هر کدام تأثیر خاص خود را دارند.
خواهم عدمی که پیش از این داشت وجودکاین هستی پوچ را در او راه نبود
هوش مصنوعی: میخواهم حالتی را تجربه کنم که قبل از وجودم بود، چون در آن عدم، هیچ نشانی از این هستی بیمفهوم وجود ندارد.
ور نه عدمی که بعد ازین خواهد بودمستوجب صد هزار گفت است و شنود
هوش مصنوعی: اگر بعد از این، عدمی پیش بیاید، به وجود آمدن آن مستلزم گفت و شنودهای فراوانی خواهد بود.