تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۳۱۳

عاشق که مدام محو دلدار بودکی جز به نظاره‌اش سر و کار بود
حیرت‌زده را که دارد از حیرت باز؟آیینه گرسنه چشم دیدار بود