شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر این است که درویش، هرچند فاقد مال و ثروت است، اما غنی و ثروتمند از نظر معنوی به شمار می‌آید. در مقابل، کدخدای ده با تمام زرق و برقش، در واقع پوچ و بی‌محتواست. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از وجود معنوی درویش بی‌نصیب بماند و کسی که از آن غافل باشد، در واقع بی‌معنا و بی‌ارزش است.
درویش، غنی‌ست گرچه بی‌توشه بودپیرایه کدخدای ده، خوشه بود
هوش مصنوعی: درویش، هرچند که هیچ چیز در اختیار ندارد، از نظر روحی و معنوی غنی و ثروتمند است. در مقابل، کدخدای ده که ظاهراً دارای مال و ثروت است، تنها به خاطر زرق و برق ظاهری و خوشههای گندم خود ارزشمند به نظر میرسد.
هرکس نگرفت گوشه‌ای، زو چه حساب؟باطل بود آن فرد که بی‌گوشه بود
هوش مصنوعی: هر کسی که به گوشه‌ای پناه نبرد و از آن بهرهمند نشود، چه ارزشی دارد؟ انسانی که بدون پناهگاه و حمایت باشد، وجودش بی‌ارزش است.