شمارهٔ ۳۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع فنا و زوال اشاره دارد. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که قبل از این‌که زندگی ما از دست برود و بدن‌مان به خاک سپرده شود، بهتر است از آلودگی‌های دنیوی پاک شویم و در فقر و سادگی، خود را شستشو دهیم. به عبارت دیگر، او به اهمیت رهایی از وابستگی‌های دنیایی و جستجوی معنای واقعی زندگی اشاره می‌کند.
زان پیش که دفتر بقا شسته شودوین خاک تن از سیل فنا شسته شود
هوش مصنوعی: قبل از آنکه کتاب زندگی ما ورق بخورد و این خاک تن از سیلاب نابودی پاک شود.
درویشی جو، که چرک دنیا ز تنتدر فقر، به موج بوریا شسته شود
هوش مصنوعی: به دنبال درویشی باش که در فقر، آلودگی‌های دنیوی از وجودت پاک شود و با روحی تازه به آرامش و صفا دست یابی.