شمارهٔ ۳۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسی عمیق و شوقی بزرگ برای دیدار یار صحبت می‌کند. او می‌گوید که نسیم یاد یار به او خوشی و شادابی می‌دهد و این احساس دلنشین به سرعت به سراغش می‌آید. همچنین اشاره می‌کند که از شوق و علاقه‌اش، انتظار دارد یار از سفر برگردد و خبری خوش از او به همراه داشته باشد.
زان ره که نسیمش به مه و سال آیدکام دل من آید و فی‌الحال آید
هوش مصنوعی: از آن مسیری که نسیمش به ماه و سال میرسد، آرزوی دل من به همین سرعت به من میرسد.
از جذبه شوقم چه عجب، گر ز سفریار آید و مژده‌اش ز دنبال آید
هوش مصنوعی: عجیب نیست که از شدت اشتیاقم، وقتی یار از سفر برگشته و خبر آمدنش در دنبالش باشد، شوق و ذوق زیادی داشته باشم.