شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که فردی که لایق و شایسته است، مانند گوهر درخشان است و بدون ارزش‌ها و لیاقت‌های لازم، مانند سر بی‌کلاه می‌ماند. دایره زمان و سرنوشت، همیشه به افراد پست و بی‌ارزش می‌دهد، در حالی که کسانی که شایستگی دارند و در جایگاه‌های بالا قرار می‌گیرند، به مانند مرغی با تاج و پر با شکوه هستند.
آن را که بود درخور افسر چو گهرسر بی کله است یا کلاهش بی سر
هوش مصنوعی: کسی که لیاقت و شایستگی ندارد، مانند جواهری بدون گوشواره است یا کلاهی که بدون سر باشد.
دایم گردون دهد خسیسان را فربر تاج خروس پر نه و دم همه پر
هوش مصنوعی: در هر حال، زندگی افراد بی‌ارزش را به پیش میبرد، همانطور که پرهای مرغ را بر روی تاجش میگذارند و دمش را نیز پرپشت میکنند.