شمارهٔ ۳۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم آزادی و بی‌اعتنایی به مقام و مقام‌گرایی اشاره دارد. در کوی مجاز، هیچ‌کس تحت تأثیر مقام و موقعیت خود نیست و عزت و خواری برایش بی‌معناست. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که مانند اسبی که نعل می‌شود، ارزش واقعی موجود در نعل از جنس آهن یا طلا نیست، بلکه تنها به سبب جبر و اجبار است. در واقع، این شعر به نوعی نقدی به ظواهر و ارزش‌های اجتماعی و تفاوت‌های تصنعی میان افراد است.
در کوی مجاز هرکه شد راهسپرکی خواری و عزت کندش هیچ اثر
هوش مصنوعی: در کوچههای دنیا، هر کسی که به دنبال راه و رسم زندگی باشد، دیگر برایش اهمیت ندارد که در چهرهاش نشانهای از ذلت یا بزرگی وجود داشته باشد.
بیچاره ستور، نعل بر پا خواهداز آهن و زر بودن نعلش چه خبر
هوش مصنوعی: نلس و بدبختی، اسب به پا خواهد کرد، اما چه کسی میداند که نعلش از آهن و طلاست؟