تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۴۳۳

در سینه تنگ من وطن ساخت غمشدر ملک دلم علم برافراخت غمش
بر همچو منی، رخشِ جفا تاخت غمشافسوس که قدر خویش نشناخت غمش