تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۴۵۳

آن را که رسد کدورتی از افلاکگر مصدر فیض است، ندارد زان باک
هر دل که غباری بودش خالی نیستدهقان نکند دانه بی‌مغز به خاک