شمارهٔ ۴۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به احساس شادی و رضایت شاعر از زندگی اشاره دارد. او می‌گوید که از گل و زیبایی‌ها سراغ نمی‌گیرد و نازایی و غم را کنار می‌گذارد. شاعر با دل شاد از نعمت‌های زندگی و معیشت خود خوشحال است و مانند لاله‌ای که با داغ دل شکوفا می‌شود، از زندگی‌اش خرسند است.
از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دلوز می نرسانده‌ام دماغ از ته دل
هوش مصنوعی: من از گل هیچ خبری نگرفته‌ام و از شراب هم نمیخواهم به عمق دل برسم.
شادم که ز اسباب معیشت به جهانخرسند به لاله‌ام چو داغ از ته دل
هوش مصنوعی: من خوشحالم که به خاطر وسایل زندگی در این دنیا راضی هستم، همچون لاله‌ای که از عمق دلش گل خوشرنگ دارد.