شمارهٔ ۴۹۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از این که به هوس‌های دنیوی و کام‌پرستی روی آورد خودداری می‌کند. او پیوسته و مداوم از لذت‌های زودگذر دوری می‌گزیند و حتی با وجود تاثیرات شدید و هیجان‌انگیز زندگی، در تلاش است تا بر خود مسلط باشد و صبح خود را با خنده و روراستی آغاز کند.
قدسی هوس کام‌پرستی نکنملب بر لب خم چو خشت و مستی نکنم
هوش مصنوعی: نمیخواهم به هوس و آرزوهای دنیوی مبتلا شوم و لب بر لب عیش و نوش نگذارم.
شب روز شود ز برق آهم، امابر صبح به خنده پیش‌دستی نکنم
هوش مصنوعی: شب برای من به خاطر غم و اندوهی که دارم، مانند روز میشود و صدای آهم این احساس را القا می‌کند. اما در صبح به خاطر خوشحالی و شادی، به کسی پیش‌دستی نخواهم کرد.