شمارهٔ ۵۲۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذبه دلبر خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر چه دلبرش شبیه گندم است، اما وجود او به نوعی نشانه‌ای از رمز و رازی عمیق است. شاعر به چشم‌های دلبر اشاره می‌کند که همگان را می‌بیند و عیوب را آشکار می‌کند. او تأکید می‌کند که اگر دلبر خوب می‌دید، ممکن بود عیب‌های زیادی در دیگران پیدا کند.
گر عارض دلبرم بود گندم‌گونرمزی‌ست، برآید آن، شوم راهنمون
هوش مصنوعی: اگر چهره معشوقم مانند گندم باشد، این یک راز است که وقتی برملا شود، من راهنمای او خواهم شد.
او دیده عالم است و عیبی‌ست تمامگر دیده بود سفید از اندازه برون
هوش مصنوعی: او ناظر و بینندهای است که به خوبی میتواند جهان را ببیند، اما اگر به اندازهای بیشتر از حد طبیعی نگاه کند، دچار نقص و عیب میشود.