تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۳۴

زاهد، تا چند زرق و خودکامی تو؟داغ است سراپا دلم از خامی تو
کو نامه اعمال که ظاهر گرددبدنامی عاشق و نکونامی تو