شمارهٔ ۵۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات میگوید که اگر شعر نگوید، به شعرش وابسته نیست و در واقع، پیام مهمی برای گفتن دارد. او تفکرات زیادی دارد که هر کدام از آنها برای او اهمیت دارد و نمیخواهد بیکار بماند بلکه باید مشغول به کار باشد.
گر شعر نگویم نه ز شعرم عاریدارم سخنی گوش به من گر داری
هوش مصنوعی: اگر شعر نگویم، باز هم از شعر بیخبر نیستم؛ اگر گوش به سخنم بدهی، سخنی برای گفتن دارم.
فکرم بسیار و هر یکی سبقتجویبیکار چرا نمانم از پرکاری؟
هوش مصنوعی: افکار زیادی دارم و هر یک از آنها میخواهد پیشی بگیرد. چرا نباید از فعالیت و تلاش دور بمانم؟