شمارهٔ ۶۰۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عمق احساسات خود سخن می‌گوید و به علاقه و اشتیاقش به معشوقش اشاره می‌کند. او از این می‌گوید که چقدر دوست دارد که معشوقش مونس و همراه او باشد و زیبایی‌اش را در زندگی‌اش احساس کند. همچنین او به ارزش و نایابی معشوقش اشاره می‌کند و به نوعی بیان می‌کند که عشقش به او به اندازه‌ای مهم است که می‌تواند حتی برکات و ثروت‌های دیگر را تحت تاثیر قرار دهد.
ای جان چه شود که مونس تن باشیوی گل چه بود که زیب گلشن باشی
هوش مصنوعی: ای جان، چه میشود اگر تنها همدم جسمت باشی؟ و ای گل، چه ارزشی داری اگر فقط زینت باغ باشی؟
گیرند زکات، ابر و دریا از منای گوهر نایاب اگر از من باشی
هوش مصنوعی: اگر به من تعلق داشته باشی، ابر و دریا هم از من زکات میگیرند، ای گوهر نایاب.