شمارهٔ ۶۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از حال خراب خود صحبت می‌کند و ناتوانی‌اش را در لذت‌بردن از زندگی بیان می‌کند. او به حریفان می‌گوید که چرا دچار غم و ناله است. وقتی شیشه عینکش از جلو دیدش افتاده، دنیا به نظرش خالی و تاریک می‌آید. در واقع، او به کمبود خوشی و زیبایی در زندگی‌اش اشاره دارد.
بی ساغر عیش، مردم از بی‌حالیگویند حریفان که چرا می‌نالی
هوش مصنوعی: بی شراب و خوشگذرانی، مردم به ناخرسندی من اشاره میکنند و از دوستان میپرسند چرا اینقدر ناراحت هستم.
تا شیشه فتاد از نظرم چون عینکاز نور بود خانه چشمم خالی
هوش مصنوعی: وقتی شیشه از جلویم افتاد، مانند عینکی که نور باعث میشود از بین برود، خانه چشمم تنها و خالی شد.