شمارهٔ ۶۴۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از انسان میخواهد که از دنیا و دغدغههای آن فاصله بگیرد و به فکر تعالی و پاکی روح خود باشد. او اشاره میکند که اگر انسان از این زندگی زودگذر و موهوم دست بکشد و به مراتب بالاتر و مجردات برسد، میتواند به حقیقت وجودش پی ببرد.
تا کی مشغول عالم خاک شویوز بود و نبود شاد و غمناک شوی
هوش مصنوعی: مدت زیادی به دنیای مادی و خاکی مشغول میشوی و به خاطر وجود و عدم آن، دلت شاد یا غمگین میشود؟
زین هستی موهوم اگر پاک شویاز خیل مجردات افلاک شوی
هوش مصنوعی: اگر از دنیا و موجودات غیرواقعی پاک شوی، به مرتبهای عالی و مجرد دست خواهی یافت و به آسمانها خواهی رسید.