شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی جدایی و درد ناشی از آن است. شاعر از دلدار و عشق خود سخن میگوید که او را رها کرده و به دلشکستگی و رنجی که بر او وارد شده اشاره میکند. او به این فکر میکند که برای بازپس گرفتن عشق خود چه مقدار گریه و اشک باید بریزد.
آوه که دلارام دلم برد و گریختپیمان بشکست و اسب هجران انگیخت
هوش مصنوعی: آه! دلبرم رفت و دل مرا با خود برد. پیمان ما شکسته شد و یاد او غم و جدایی را در دلم بیدار کرد.
تا دلبر و دل باز بچنگ آرم منبس خون که زدیدگان فرو باید ریخت
هوش مصنوعی: من تا زمانی که به محبوب و دلبرم دست نیافتهام، باید به اندازهی کافی اشک بریزم و خون دل بخورم.