شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با تأکید بر ناتوانی خود در طلب کردن از معشوق، می‌گوید که اگر پای او از عجز طلبکار نیست، نباید گمان کند که دلش به او وابسته نیست. او بیان می‌کند که نمی‌تواند به راحتی به عشق او پاسخ دهد و چشم‌های او نیز به معنای واقعی محرم دیدار او نیستند. در واقع، شاعر احساسات خود را به شکلی دلنشین و عمیق ابراز می‌کند.
گر پای من از عجز طلبکار تو نیستتا ظن نبری که دل گرفتار تو نیست
هوش مصنوعی: اگر پاهایم از ناتوانی چیزی از تو نمیخواهند، نگو که دل من به تو وابسته نیست.
آن نایم که جان خریدار تو نیستخود دیده ما محرم دیدار تو نیست
هوش مصنوعی: من آن صدایی هستم که کسی به جان من اهمیت نمیدهد، مگر آنکه خودت را به دیدار من نرساندهای.