شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را درباره جدایی از محبوبش بیان می‌کند. شب‌هایی که او دور از معشوق است، مانند کمانکشی می‌باشد که از آنها تیرهای پراکنده‌ای شلیک می‌شود. صبح‌ها نیز بر سر او همچون تیر آرش (شخصیت افسانه‌ای و اسطوره‌ای) فرود می‌آید. همچنین در شبی که با معشوقش خوشحال است، احساس می‌کند که آن شب قدم بر آتش است، به نوعی نماد شدت احساسات و اشتیاقش است.
شبهای فراق تو کمانکش باشدصبح از بر او چو تیر آرش باشد
هوش مصنوعی: در شبهای جدایی از تو، این حالت همچون کمان است و صبحی که از آن برمیخیزد، شبیه تیر آرش خواهد بود.
وآن شب که مرا با تو بتا خوش باشدگوئی شب را قدم بر آتش باشد
هوش مصنوعی: آن شب که من با تو خوش میگذرانم، مانند این است که شب در آتش قدم میزند.