شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از خداوند میخواهد او را با عشق خود سیراب کند و از حالت بیخودی به وجد آورد. او درخواست میکند که از هر چیزی که او را از عشق به خداوند جدا میکند، رها شود و به شدت در دام عشق او گرفتار گردد.
یارب ز شراب عشق سر مستم کندر عشق خودت نیست کن و هستم کن
هوش مصنوعی: ای خدا، مرا با شراب عشق سیراب کن، در عشق خودت مرا به حالت سرخوشی برسان و از خود بیخود کن.
از هر چه ز عشق خود تهی دستم کنیکباره به بند عشق پابستم کن
هوش مصنوعی: هر چه که مرا از عشق خود بیبهره کرده، یکباره مرا به بند عشق درآور.