شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق به معشوق سخن می‌گوید و به او می‌گوید اگر کافر هستم، تو مرا مسلمان کن. او اظهار می‌دارد که احساس تنهایی و دوری از معشوق دارد و از او می‌خواهد که او را بخواند و به او آرامش دهد. همچنین، اگر لایق دیدن معشوق نیست، حاضر است در کوی او قربانی شود. به طور کلی، این شعر بیانگر longing (اشتیاق) و فدای خود برای عشق است.
گر کافرم ایدوست مسلمانم کنمهجور توام بخوان و درمانم کن
هوش مصنوعی: اگر من کافر هستم، ای دوست، مرا مسلمان کن. من از محبت تو دور شدهام، پس با ذکر خود مرا بخوان و درمان کن.
گر در خور آن نیم که رویت بینمباری بسر کوی تو قربانم کن
هوش مصنوعی: اگر لیاقت دیدن رویت را داشته باشم، پس دستی بر سر کوی تو بگذار و مرا قربانی کن.