شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساس تنهایی و فراق خود سخن می‌گوید و می‌گوید که خداوند او را در درد و رنج قرار داده و از هر گونه قرابت و نزدیکی محروم کرده است. او از معشوق می‌پرسد که آیا چنین سرنوشتی سزاوار اوست و آیا او را از نعمت نزدیکی و محبت محروم کرده است.
با فاقه و درد همنشینم کردیبی خویش و تبار و بی قرینم کردی
هوش مصنوعی: تو باعث شدی که در فقر و درد زندگی کنم، بدون اینکه کسی از خویشاوندان یا همراهانم در کنارم باشد.
این مرتبه مقربان در تستآیا بچه خدمت این چنینم کردی
هوش مصنوعی: این بار آیا نزدیکان به خداوند در حال خدمت به من هستند، که تو اینگونه با من رفتار کردی؟