بخش ۷۳
هوش مصنوعی: پیر طریقت در این متن به بیان عمیق روحانی و عشق به خداوند می‌پردازد. او از نور و آشنایی با حقیقت الهی صحبت می‌کند و می‌گوید که آنچه از دوست به انسان می‌رسد، همواره احسان است. همچنین، او به نبود تفاوت میان شادی و غم در عشق به خدا اشاره می‌کند و تأکید دارد که خود را نمی‌توان دید و نیازی به خودپسندی نیست. در نهایت، او بر اهمیت اتکا به حقیقت الهی و دوری از خودبینی تأکید می‌کند.
پیر طریقت گوید: خدایا نور دیده آشنایانی روز دولت عارفانی چراغ دل مریدانی و انس جان غریبانی آسایش سینه محبانی نهایت همت قاصدانی مهربانا حاضر نفس واجدانی سبب دهشت والهانی نه بچیزی مانی که گویم چنانی آنی که خود گفتی و چنانکه گفتی آنی جانهای جوانمردان را عیانی و از دیده ها امروز نهانی
هوش مصنوعی: عالم دینی می‌گوید: ای خدا، نور چشم آشنایان و چراغ دل عارفان را به ما عطا کن. آرامش جان غریبانی و آسایش دل محبان را فراهم کن. ای مهربان، واسطهای باش برای کسانی که به تو نیاز دارند. آنچه را که من میگویم، به آن ماندگی نده و به آنچه که خود فرمودی، وفادار باش. جانهای شجاع و نیکوکار را بر ما آشکار کن و بر آنچه که امروز از دیدگان پنهان است، نور افکن.
اندر دل من بدین عیانی که توئیوز دیده من بدین نهانی که توئی
هوش مصنوعی: در قلب من، تو به وضوح وجود داری و در نظر من، تو به گونهای نهانی هستی.
وصاف تو را وصف نداند کردنتو خود بصفات خود چنانی که توئی
هوش مصنوعی: تو را هیچ کس نمیتواند وصف کند، چون خود تو به اندازهی صفات خودت، همانگونهای که هستی، وجود داری.
اگر نشان آشنائی راست است هرچه از دوست رسد احسان است و اگر این دعوی را معنی است شادی و رنج و غم در آن یکسان است که:
هوش مصنوعی: اگر نشانهی آشنایی واقعی باشد، هر چیزی که از طرف دوست برسد، نیکی و لطف است. و اگر این ادعا درست باشد، در آن شادی، درد و غم برابرند.
جانی دارم به عشق تو کرده رقمخواهیش به شادی کش خواهیش به غم
هوش مصنوعی: من به عشق تو زندگیام را رقم زدهام، خواهش میکنم در خوشیهایم شریک باش و در غمهایم همراهم باش.
خود را مبینید که خود بینی را روی نیست خود را منکارید که خود نکاری را رأی نیست و خود را مپسندید که خودپسندی را شرط نیست
هوش مصنوعی: خود را نبینید که خودبینی ارزش ندارد، خود را انکار نکنید که نادیده گرفتن خود عقلی ندارد و خود را نپسندید که خودپسندی ضرورتی ندارد.