هوش مصنوعی: پیر طریقت میگوید که کسی که در جمع قرار دارد، تحت تاثیر تفرقت قرار نمیگیرد و نسب درست او را از عاق شدن نجات نمیدهد. هنگامی که درباره وصال و یکدلی صحبت میشود، این تنها به زبان مرتبط نیست بلکه حقیقتی عمیق در آن نهفته است. انسانی که به وصال میاندیشد، همواره در جستجوی عشق ازلی خود است و با دل بینوا به فراق مینگرد.
سخنان شاعرانهای در دعا و درخواست از پروردگار مطرح میشود؛ خدایی که همهچیز را میداند و میسازد. هیچکس نمیتواند بر او فرمانی براند و همه چیز از او نشئت میگیرد. انسانها فانی و خداوند باقی است.
پیر طریقت از خداوند میخواهد که بگوید چگونه از خود بگذرد و او را بشوید تا بتواند به دوستی نزدیک شود. او به نفس خویش مینگرد و از گزند تقدیر الهی میهراسد. هر موجودی در عالم ممکن است به حالتی دچار شود که یا مورد رحمت قرار گیرد یا دچار عذاب شود؛ این بستگی به حکمت و مشیت الهی دارد.
هوش مصنوعی: شخصی که اتحاد و همبستگیاش قوی و درست باشد، از تفرقه و جدایی آسیبی نخواهد دید. همچنین، کسی که از نظر نسب و خویشاوندی صحیح باشد، به خاطر قطع رابطه با خانواده و نژادش، متضرر نخواهد شد.
هوش مصنوعی: گفتن از جمع و وحدت نه تنها کار زبان نیست، بلکه بیانگر واقعیت همبستگی است. وقتی کسی در مشکلات غرق میشود، دیگر چه بیانی میتواند وجود داشته باشد؟ و در حالت فنا و انحلال، چه نشانی از او باقی میماند؟ این یک داستان عاطفی و سرشار از اضطراب است. در چنین حالتی، چشم و دل چه قدرتی برای درک و ارتباط دارند؟
هوش مصنوعی: کسی که در انتظار محبت معشوق است، مدت زیادی است که جانش به عشق ازل سپرده شده است. او بیدل است، چون برای دلدارش ناله میکند و بیجان است، زیرا از رفتن به سوی دوستش پشیمان است.
هوش مصنوعی: خدایا، تو هستی که همه چیز را میدانی و هر کاری را میسازی. هیچکس نمیتواند در کنار تو باشد و هیچکس به تو نیاز ندارد. کارهای تو به حکمت انجام میشود و با لطف خودت سامان مییابد. در کار تو نه ظلمی وجود دارد و نه بازی. ای پروردگار، بندهات هیچگونه سوال و شکی در کار تو ندارد و هیچکس نمیتواند بر تو فرمان براند. همه چیز را تو آفریدهای و همه نغمهها و خواستهها از توست. نه کسی از تو به کسی ربط دارد و نه برعکس، همهچیز از توست و همه چیز تویی. مخلوقات فانی هستند و فقط حق یکتا باقی میماند.
هوش مصنوعی: خدایا، کسی تو را میبیند که تو را از ابتدا شناخته و کسی تو را دیده که در دو جهان ناپیدا شده است. او تو را به گونهای دیده که نادیده بودن تو را پسندیده است.
هوش مصنوعی: پیر طریقت میگوید: خدایا، تو مرا از هزاران موانع و مشکلات گذراندی و تنها یکی از آنها باقی مانده است. دل من از بس که به تو دعای خیر کردم، شرمنده مانده است. بارالها، مرا با هزاران بار شستشو پاک کن تا بتوانم با دوستی تو آشنا شوم و فقط یک شستشو باقی مانده است. خدایا، مرا از خودم پاک کن تا بتوانم از پس خودم بلند شوم و تو را ببینم. بارالها، هرگز روزی را بدون زحمت و تلاش به من عطا نکن تا زمانی که چشم باز کنم، خود را در برابر تو مشاهده نکنم.
هوش مصنوعی: آه از گذشتهای که سپری شده و ناله از سخنانی که به طور خودرأی گفتهام. چه فایده دارد اگر خوشحال باشیم یا ناراحت؟ نگرانم که خداوند بزرگ در آغاز چه فرمانی صادر کرده است!
هوش مصنوعی: یکی را به خاطر رسوایی مجازات کند و دیگری را به خاطر نیکوکاری مورد رحمت قرار دهد. یکی را به کافر شدن عذاب دهد و دیگری را به ایمان آوردن مورد لطف قرار دهد. یکی را به خاطر پراکندگی دل عذاب کند و دیگری را به جمعآوری ارادههای خوب مورد رحمت قرار دهد. یکی را در تاریکی تدبیر بیندازد و دیگری را به شناخت تقدیر راهنمایی کند. یکی را به عشق به دنیا و دوری دنیا از او عذاب دهد و دیگری را به زهد و بیمیلی نسبت به دنیا و توجه دنیا به او رحمت کند. یکی را از خود دور کند و دیگری را به خود نزدیک کند و بر او رحمت بفرستد.
