بخش ۷
هوش مصنوعی: این متن به بررسی انواع ذکر و یاد خداوند می‌پردازد. سه نوع ذکر ذکر شده است:
1. ذکر با زبان (بلسان) که به عادت مربوط می‌شود.
2. ذکر با جان (بجنان) که به عبادت و ارتباط عمیق‌تری اشاره دارد.
3. ذکر با روح (بجان) که به سعادت و برقراری ارتباط با ذات خداوند مربوط است.
نکته اصلی این است که ذکر حقیقی در فراموشی صفات بشری و توجه به ذات الهی است. در انتها، شعری از عشق و حالاتی که در بین هستی و نیستی در تغییر است، بیان می‌شود. تمام این مفاهیم به عمق معنویات و عشق الهی اشاره دارد.
ذکر سه است بلسان بجنان و بجان ذکر بلسان عادت است و ذکر بجنان عبادتست و ذکر بجان سعادتست آنکه در عالم اسم باشد یاد وی بلسان است و آنکه در عالم صفات بود ذکر وی بجنان است و آنکه در عالم ذاتست یاد وی به جان بود
هوش مصنوعی: ذکر سه نوع دارد: ذکر با زبان، ذکر با دل و ذکر با جان. ذکر با زبان به عادت مرتبط است، در حالی که ذکر با دل به عبادت و ذکر با جان به سعادت مربوط می‌شود. آنکس که در عالم اسمها است، یاد او با زبان است. کسی که در عالم صفات قرار دارد، ذکرش با دل و لذا آن که در عالم ذات است، یادش به جان مستحضر می‌شود.
اما ذکر حقیقی آنست که مصحف قدیم نشان کرد و تبیان رسالت بیان کرد: (والذکر ربک اذا نسیت) گفت صفات بشریت به تمام فراموش کن و حلقه نیستی در گوش کن
هوش مصنوعی: اما حقیقت این است که نسخه قدیمی قرآن نشان داد و رسالت توضیح داد: (و هنگامی که فراموش کردی، به یاد خدا بپرداز). در اینجا بیان می‌شود که تمام ویژگیهای انسانی را فراموش کن و به صدای نیستی گوش فرا ده.
در عشق تو گه مست و گهی پست شدمبر یاد تو گه نیست گهی هست شدم
هوش مصنوعی: در عشق تو گاهی به شدت شاداب و سرمست میشوم و گاهی در وضعیت نامناسب و دلسرد. به یاد تو گاهی احساس حضور میکنم و گاهی احساس میکنم که نیستی.
در هستی ودر نیستی ام گر نگرییکبارگی ای نگار از دست شدم
هوش مصنوعی: اگر به وجود و عدم خودم بنگری، ای نگار، یکباره از دست رفتم.